I had an interesting conversation with a student that I thought I’d share here

ผมเพิ่งมีบทสนทนาอันน่าสนใจกับนักเรียนคนหนึ่งที่อยากจะแบ่งปันในนี้

• Her: I feel like I don’t have much energy today
  เขา: วันน้ีรู้สึกไม่มีพลังงาน
• Me: No worries, tomorrow should be better … then again maybe it will be worse … doesn’t really matter though.
  ผม: ไม่เป็นไรครับพรุ่งนี้น่าจะดีขึ้น …. หรืออาจจะแย่ลง …. แต่ไม่เป็นไรครับ
• Her: Ugh, don’t say that.
เขา: อย่าพูดอย่างนั้น
• Me: I’m serious though, it doesn’t matter …. maybe you’ll never do this asana, but that has nothing to do with what yoga is.
  ผม: แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับ คุณอาจจะไม่มีวันทำอาสนะนี้ได้ แต่ช่างมัน ไม่เกี่ยวกับโยคะ
• Her: Keep talking like that and you’ll end up discouraging me.
เขา: ครูทำให้ฉันหมดกำลังใจ
• Me: Maybe I’m not explaining myself well … what I mean is that your ability to do this asana like some picture that you may have seen has nothing to do with yoga.
  ผม: ผมอาจจะอธิบายไมดี ผมหมายความว่าการที่คุณสามารถทำอาสนะนี้เหมือนรูปที่เคยเห็นในหนังสือจะไม่เกี่ยวข้องว่าโยคะคืออะไร
• Her: So, I don’t have to be good at yoga then?
  เขา: ถ้าอย่างนั้นฉันไม่ต้องเก่งโยคะใช่มั้ย
• Me: No, you have to be good at it, but you’re misunderstanding what “good” means. All you need to do is practice in a way that your body and breath relate to each other and your mind stays focused. A stiff man who can’t touch the floor, but is able to practice with consistent breathing and a focused mind is doing a much better job with the practice than a super-bendy person who wraps her legs around her head and then looks around the room to see if anyone is noticing her. When I go to India, the thing that impresses me isn’t people practising the fourth series (which can take 15-20 years to learn), it’s that they do it while staying totally focused. Then I watch them practice the first series and realize that even though their bodies aren’t challenged with the asanas, that their minds remain focused.
  ผม: ไม่ใช่ครับ ต้องเก่งโยคะ แต่คุณเข้าใจผิดว่าเก่งคืออะไร คุณต้องฝึกให้ร่างกายสัมพันธ์กับลมหายใจเท่านั้นเอง อย่างผู้ชายที่ตัวแข็งมาก ก้มลงและมือไม่แตะพื้น แต่ถ้าเขามีสมาธิในการฝึกพร้อมหายใจที่ลึกและยาว จะถือว่าเขาฝึกเก่งกว่า ผู้หญิงที่เอาขาพับคอแล้วหันมองรอบห้องเพื่อดูว่ามีใครกำลังมองอยู่รึเปล่า ตอนผมไปอินเดีย สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากที่สุดไม่ได้เป็นคนที่ฝึกซีรีี่ส์ที่สี่ (ซึ่งอาจจะใช้เวลา 15-20 ปีกว่าจะทำให้ได้) แต่เป็นคนที่ทำซีร่ีส์นั้นพร้อมมีสมาธิ แล้วพอดูเขาฝึกซีรี่ส์แรกซึ่งเป็นเรื่องง่ายสำหรับร่างกายเขา แต่สังเกตว่าเขายังนิ่งเหมือนเดิม

So I know that I’ve said this before, but don’t confuse yoga with contortion or gymnastics. There is a reason that I don’t like doing yoga demos or using pictures of asanas to promote the practice and it’s that I feel that it causes people to place too much importance on the external body. Remember that asana is only the first of eight practices which make up Ashtanga, and that if you spend too much time on it, you’ll never be able to open up to any of the others.

ผมเคยเขียนถึงเรื่องนี้มาก่อน … แต่อย่าสับสนถึงความแตกต่างระหว่างโยคะและกายกรรม เหตุผลที่ผมไม่ชอบแสดงอาสนะหรือใช้รูปอาสนะเพื่อ โปรโมตการฝึก เพราะจะทำให้คนอื่นให้ความสำคัญมากเกินไปกับร่างกายภายนอก อาสนะเป็นเพียงหนึ่งในองค์แปดของอัษฎางค และถ้าหมกมุ่นกับขั้นนี้จะไม่มีโอกาสฝึกขั้นอื่น