I’m still finding a few more mentions of my show (which closes in two weeks), this one is from the June 2010 issue of SlimUP magazine.
Wednesday, July 14, 2010
Primary Pranayama Part Two – ปฐมบทปราณายามะภาคสอง
In her 2008 article for the Huffington Post, writer Linda Stone coined the term Email Apnea to means temporarily holding your breath while using email, using an iPhone, Blackberry or other electronic device. In her research, she noticed a majority of subjects using electronic devices (especially when responding to email) were either holding your breath or breathing shallowly. Meaning that they place more importance on the email than they do on breathing.
ในเว็บไซต์ Huffington Post ของปี 2008 นักเขียน Linda Stone สร้างคำว่า Email Apnea ซึ่งหมายความว่าภาวะกลั้นหายใจชั่วคราวขณะใช้อีเมล์หรือเครื่องสื่อสารอื่นอย่าง iPhone และ Blackberry ผลวิจัยของเขาแสดงว่า คนส่วนใหญ่จะกลั้นหายใจหรือหายใจตื้นขึ้นตอนใช้พวกเครื่องสื่อสารทั้งหลาย โดยเฉพาะอีเมล์์ หมายความว่าเขาให้ความสำคัญกับอีเมล์มากกว่าลมหายใจ
Dr. Margaret Chesney, at the National Institute of Health (NIH) along with Dr. David Anderson have demonstrated that breath holding contributes significantly to stress-related diseases. When you hold your breath, the body becomes acidic, the kidneys being to re-absorb sodium, and as the oxygen, carbon dioxide and nitric-oxide balance is undermined, our biochemistry is thrown off.
ทั้ง ดร. Margaret Chesney และดร. David Anderson จาก The National Institute of Health (NIH) (สถาบันสุขภาพแห่งสหรัฐอเมริกา) พิสูจน์ได้ว่าการกลั้นหายใจเป็นปัจจัยหลักทำให้เป็นโรคที่เกิดจากความเครียด ตอนกลั้นหายใจจะเพิ่มความเป็นกรดของร่างกาย ไตจะซึมโซเดียมกลับไป ในที่สุดระบบชีวเคมีของร่างกายจะมีปัญหาเพราะทั้งออกซิเจนคาร์บอนไดออกไซด์ และไนทริกอ็อกไซด์ ขาดสมดุลยภาพ
We can go without food for 3 weeks, water for 3 days and breath for 5 minutes (maybe). Given the importance of the breath, it’s amazing how little we actually pay attention to it. I mean, it’s pretty normal to talk about how nice a meal is, or a great bottle of wine that you had, but rarely to people say things “Ohh girl! I just had the most fabulous breath, filled my lungs something good”. I think I’ve heard people talk more about have a great poop, than I have heard people talk about great breaths.
เราสามารถอดข้าวได้ 3 อาทิตย์ นำ้ได้ 3 วันและลมหายใจได้ 5 วินาที (อาจจะ) ทั้งๆ ที่ลมหายใจสำคัญมากขนาดนั้น แต่เราแทบจะไม่ใส่ใจมันเลยเราพูดถึงอาหารอร่อยๆ ไวน์ดีๆ แต่ผมไม่เคยได้ยินคนบอกว่า “โอ้ กูสะใจมาก เพิ่งหายใจลึกและยาว ปอดเต็มไปด้วยปราณ”แต่กลับได้ยินคนพูดถึงอึมากกว่าลมหายใจ
Pranayama teaches you to be aware of your breath and what exactly is going on as the Prana enters and exits your nose. When you sit for 10, 15, 20 minutes and consciously examine the flow of Prana in and out of the body, you slowly build an awareness of it. It’s that awareness which will start to benefit your day-to-day life and enable you to stop yourself from holding your breath and shallow breathing.
ปราณายามะสอนให้หายใจเป็นและเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นตอนปราณเข้าออกจมูก การนั่งสัก 10, 15 หรือ 20 นาที จะช่วยให้เราให้ความสำคัญกับลมหายใจมากขึ้น รวมทั้งพยายามหายใจเข้าออกลึกและยาวมากขึ้น ซึ่งกระบวนการนี้ซึ่งจะมีประโยชน์ต่อสุขภาพ
For this exercise
ในการปฏิบัตินี้
- Sit with your back straight as you did in the previous one
นั่งหลังตรงเหมือนครั้งก่อน - Take five slow breaths in and out the nose, try to spend an equal time inhaling and exhaling.
หายใจเข้าออกห้าครั้ง โดยหายใจเข้าและออกใช้เวลาเท่ากัน - On the fifth breath, count the number of seconds that you are using for the inhale and exhale.
พอถึงรอบที่ห้า นับจำนวนวินาทีที่ใช้หายใจเข้าออก - For the next round of five breaths, try to add just one second to your inhale and to your exhale.
อีกห้ารอบต่อไป พยายามเพิ่มเวลาอีกหนึ่งวินาที - Continue like this, adding only one second per five breath cycle, stopping before you feel any strain.
ฝึกแบบนี้เรื่อยๆ เพิ่มแค่หนึ่งวินาที่ต่อห้ารอบลมหายใจเท่านั้น แล้วหยุดการขยายเวลาก่อนรู้สึกว่ายาก - Start removing seconds from your breath cycle until you return to your original time.
ค่อยๆ ลดลงจำนวนวินาทีจนถึงกลับมาสู่เวลาเดิม
Don’t worry about what an average maximum breath time is, for some people it may run two seconds and for others it may run eight. Some days you’ll find yourself able to breath longer than others, but don’t stress over that. Don’t give yourself an arbitrary goal of stretching to ten or twenty seconds, just try to practice regularly and see what comes of it.
อย่าวิตกกังวลคิดถึงเวลาโดยเฉลี่ย บางคนอาจจะหายใจถึงสองวิ บางคนอาจจะหายใจถึงแปด บางวันอาจจะหายใจยาว บางวันสั้น เรื่องนั้นไม่ค่อยสำคัญเท่าไร อย่าตั้งเป้าหมายตามอำเภอใจว่าอยากขยายเวลาถึงสิบหรือยี่สิบวิ แค่ฝึกประจำ สม่ำเสมอ แล้วรอดูผลที่ตามมา
Saturday, July 10, 2010
Ram Exhibit on RamTV – นิทรรศการรามออกช่องราม
Ramkhamhaeng has its own TV station which is broadcast in Thailand via satellite. This ran late in June of 2010 and covers topics including my studies at Ram, being a foreigner at Ram and my photo exhibit. Subtitles added my me after.
The name of the show สาระดีดี (saara-dede) is a bit of a pun. The word สารคดิ (saara-kade) means documentary, and ดีดี (dede) is a way of saying that something is good. Here they take the first part of the word used to mean documentary (สาระ sara) which comes from the Sanskrit meaning something like main subject matter, and then combine it with the word meaning good. The resulting word used as the means “good subject matter” AND sounds remarkably similar to the word which means documentary.
มหาวิทยาลัยรามคำแหงมีช่องโทรทัศน์ของเขาเอง ซึ่งออกทั้วประเทศผ่านดาวเทียม รายการนี้มาสัมภาษณ์กับผมที่ Kathmandu Gallery และพูดถึงสิ่งอย่าง วิชาที่ผมเรียน การเป็นนักเรียนต่างชาติที่ราม และนิทรรศการภาพถ่ายนั้นเองครับ ออกช่วงปลายเดือนมิถุนายม
Tuesday, July 6, 2010
Ram in Job Request Magazine
Job Request magazine came and interviewed me at the gallery a few weeks ago, and ran this article today … don’t stress too much if you can’t read the Thai, it’s relatively similar to the ones that have appeared in English. The show still runs until the end of the month, hurry and see it if you haven’t already.
บทสัมภาษณ์จากนิตยสาร Job Request
นิทรรศการเปิดแสดงถึงสิ้นเดือนนี้ใครที่ยังไม่ได้ไป ยังมีเวลาครับ
(click the image to download the full version)
Ram coverage on Thailand’s channel 7 / สะเก็ดข่าว
This ran in late June, 2010 on Thailand’s channel 7 evening news program (subtitles added by me).
นิทรรศการรามในสะเก็ดข่าว ปลายเดือนมิถุนายม ๒๕๕๓
Saturday, June 26, 2010
Volume’s party pics from the Ram opening
From the June 2010 issue, thanks again to everyone for coming out!
xo
My review from the Bangkok Post
| Click the image to read the scan from the newspaper, read it here online or if the online one disappears, you can check out a PDF version here. |
|
Luke’s aim, however, is not to produce masterpieces: he finds rather than creates.
This apparent weakness has been transformed here into a power. The totality of the works combine together – that is the photographer and his camera symbiotically merge into the subject – much as Ramkhamhaeng University binds itself with its multitude of diverse students, creating something unique not only to Thailand, but the entire world.
This portrait, while not being of one individual, nevertheless speaks volumes of the men and women from all walks of life that challenge themselves to sit in the empty classrooms Luke documents. And like any good portraiture it reveals the character of the subject, an institution as open to the Everyman as is the camera itself, a device that requires no special artistic training to liberate and communicate.
From the new Volume (May 2010, #122)
Don’t stress if you can’t read the Thai, it’s similar to the Back To The Classroom article from the Bangkok Post. Click for the full version.
