i’ve been a fan of the writer christopher isherwood ever since i first saw cabaret performed … actually even before that, i helped my friend bob prepare for a dinner theater performance of the show (he was great, herr shultz was great and the rest of the cast was just ok.) when i finally saw alan cumming perform the role of the mc on nyc’s studio 54 stage, i was really blown away.
when i read his autobiographical work, my guru and his disciple, i found yet another reason to be impressed with his work. in this book, isherwood talked about his spirtual development alongside his guru swami prabhavananda in los angeles, starting in the 1940s. what impressed me most about this book was the way that isherwood was about to talk about his struggles between a desire to lead a dedicated spiritual life and also to explore the the new freedom that gay men were experiencing in la at the time. there were points in the book where he would spends days meditating and chanting at the ashram, and then head out and have anonymous sex on the beach. he didn’t seem to look down on himself for any of this in the book, he merely explored it all as part of his spiritual development. he also wrote a lot about pressure from his agent and the literary world to write more along the lines of cabaret, but how he felt drawn to translate sanskrit texts into english and to write about the life of ramakrishna.
besides his beautiful writing, it’s the honestly of the book that impressed me the most. that even back in the 50s, he was able to talk about his sexuality and how he struggled with finding a spiritual path that he could follow at the same time.
the following five collages combine isherwood’s translations of the yoga sutras with photographs that i shot in india. i think i’ll do at least five more before the series is done, but in the meantime i would love comments on these. you can click each image to view a larger version on flickr or see them here on my main site.
ลุคเป็นคนที่ชื่นชมผลงานของนักเขียน christopher isherwood มานานแล้ว … ตั้งแต่ครั้งแรกที่ไปดูละครเวทีของเขาซึ่งเรียกว่า cabaret … จริงๆ แล้วก่อนไปดูละคร ลุคช่วยเพื่อนเตรียมตัวไปแสดงในละครนี้ (เพี่อนแสดงเก่ง และ herr schultz แสดงเก่งด้วย แต่คนที่เหลือก็ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่) พอลุคมีโอกาสไปดู alan cumming แสดงบนเวทีของ studio 54 ในเมืองนิวยอร์ก ลุคก็เลยรู้สึกประทับใจอย่างมาก
ตอนลุคอ่านหนังสือประวัติบุคคลที่ isherwood เขียนเกี่ยวกับการพัฒนาจิตวิญญาณของเขาในช่วงที่เขาอยู่กับ swami prabhavananda คนที่เป็นคุรุของเขา หนังสือเล่มนี้ my guru and his disciple, เกิดขึ้นในเมือง los angeles ตั้งแต่ปี 1940 จนถึง 1980 พออ่านให้จบลุคก็เลยเห็นพบอีกเหตุผลหนึ่งที่รู้สึกประทับใจ
วิธีที่ isherwood พูดถึงความทรมานที่เขาต่อสู้กระหว่างความปรารถนาต่อจิตวิญญาณและราคะ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่โลกของคนเกย์ใน los angeles กำลังจะเปิดเผย แล้วมีบางส่วนในหนังสือที่ isherwood จะนั่งสมาธิและสวดมนต์ที่วัดแล้วไปคบกับผู้ชายข้างหลังต้นไม้ริมชายหาด แต่ตอนเขาทำสิ่งอย่างนี้เขาก็ไม่ได้ดูถูกตัวเอง เขาแค่วิเคราะห์ความคิดและการกระทำของตัวเอง นอกจากนี้เขาเขียนเกี่ยวกับความกดดันจากคนที่อยากอ่านหนังสือในแนวของ cabaret แต่เขาสนใจแปลหนังสือธรรมะจากภาษาสันสกฤตแทน
นอกจากที่ isherwood เขียนอย่างสวยงาม ความซื่อสัตย์ของเขาทำให้ลุครู้สึกประทับใจด้วย ที่เขาสามารถเขียนเกี่ยวกับเรื่องเกย์ได้ในช่วงที่โลกยังไม่พร้อมที่จะยอมรับความกล้าหาญของเขา
ในผลงานอย่าง collage นี้ ลุคเอารูปที่ถ่ายที่อินเดียมาผสมกับบทสวดของ yoga sutras ที่ isherwood แปลจากภษาษสันสกฤต ลุคว่าจะทำอีกห้ารูปแต่ในช่วงก่อนนั้น ช่วยแาดงความคิดเห็นไว้ด้วยนะครับ
