back when i lived in san francisco, i had this tendency to go months without ever leaving the city. i seem to do the same thing living in bangkok, which is likely bad for my mental and physical health. so about a week ago, i went up to kao yai national park with sherry, her parents and two other friends. the park is somewhere between 1.5 and 4 hours from bangkok (depending on traffic) but manages to have unbelievably clean air, pretty mountains, cool weather and this rather unsettling quiet. we only went for two days which was probably too short, the first day up there i felt like i was wondering what i was missing back in the city. most of the time when i’m in bangkok, i just sit around naked in my apartment and read a book or play with my computer but somehow i had this fear of missing something. day two i started to settle into things and i’m sure that if i go back for a week or a month, that i’ll totally get into a routine of lounging, walking slowly and leaving my cell phone turned off.

these photographs were shot with my holga and that same agfa rsx ii film that i have been getting such great colors through cross-processing. i’ll post some digital and panoramic photographs soon.

ในช่วงที่ลุคยังอยู่ san francisco เป็นเรื่องปกติที่ลุคไม่ได้ออกจากเมืองมาหลายเดือน ก็เหมือนว่าลุคยังชอบทำแบบนี้ที่กรุงเทพฯ ด้วย ซึ่งคงไม่ค่อยดีสำหรับทั้งสุขภาพและความสุขนะครับ แต่ … ประมาณสองอาทิตย์ที่แล้วลุคไปที่เขาใหญ่กับเซอร์รี่ พ่อแม่ของเซอร์รี่ และเพื่อนอีกสองคน เขาใหญ่อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 1.4 – 4 ชั่วโมง (ขึ้นอยู่กับการจราจร) แต่ไม่มีมลพิษเลย มีอากาศเย็นสบาย และภูเขาสวยงาม เราไปแค่สองวันซึ่งไม่เพียงพอ เพราะว่าวันแรกลุคมัวแต่คิดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่กรุงเทพที่ไม่มีโอกาสทำ ซึ่งตลกเพราะว่าตอนอยู่ในเมืองลุคไม่ค่อยทำอะไรนอกจากทำงานและนั่งเล่นที่บ้าน พอวันที่สองทีเขาใหญ่มา ลุคก็รู้สึกใจเย็นลง ถ้าอยู่เป็นอาทิตย์หรือเดือน ลุคคงจะกลายเป็นคนที่เดินอย่างช้าๆ ปิดเสียงโทรศัพท์มือถือ และนั่งชมวิวตลอด รูปชุดนี้ลุคถ่ายด้วยกล้องโฮลก้า (holga) และฟิล์ม agfa rsx ii ซึ่งล้างแแบ cross ลุคยังมีรูปแบบ panoramic และดิจิดอลที่จะโพสต์เร็วๆ นี้